رئیس شورای عالی استان ها به استفاده بسیاری از بافت‌های فرسوده تاریخی به عنوان انبار و بارانداز اشاره کرد و گفت: این تبدیل بزرگترین آسیب را به این بافت‌های تاریخی و معماری آن وارد خواهد کرد.

 به گزارش مرکز اطلاع رسانی شورای عالی استان ها به نقل از شهریران، مهدی چمران رئیس شورای عالی استان‌ها با اشاره به اینکه بخش وسیع میراث فرهنگی شهر تهران نه در ساختمان‌های منفرد بلکه در بافت‌های فرسوده است اظهار داشت: فرسودگی و از سویی ارزش تاریخی این بافت‌ها شرایطی خاص را برای آن ایجاد نموده که مهم‌ترین آن محدودیت در ساخت و ساز است.

وی با بیان اینکه بافت‌های فرسوده امروز گستره وسیعی از شهر تهران نظیر اودلاجان، منطقه امامزاده یحیی، بخشی از سیروس، چاله میدان و بازار را شامل می‌شود، افزود: متاسفانه به دلیل فرسودگی بافت شهروندان تنها مجاز به ساخت آپارتمان‌هایی با حداکثر ارتفاع 10.5 متر و یا دو طبقه هستند که این عدم صرفه اقتصادی مانع از نوسازی این بافت‌ها از سوی مالکان آن شده چرا که همین سرمایه، امکان سودآوری بیشتر را برای آنان در مناطق دیگر فراهم خواهد ساخت.

با تاکید براینکه عدم صرفه اقتصادی در نوسازی بافت‌ها سبب باقی ماندن این املاک در وضعیت قطعی وعدم آبادانی این مناطق خواهد شد، تخریب تدریجی این امکان تاریخی به دلیل نبود شرایط لازم جهت نوسازی، تغییر و نگه داری آن را یکی از آثار سوء بی‌توجهی به این میراث تاریخی عنوان نمود و تصریح کرد: تمامی این موارد سبب خروج این مناطق از حالت مسکونی خواهد شد.

چمران در ادامه با اشاره به اینکه متاسفانه بسیاری از این بافت‌ها به دلیل قرار گیری در منطقه بازار، جهت استفاده به عنوان انبار، بار انداز و کارگاه دست خوش تغیراتی شده است افزود: این تبدیل بزرگترین آسیب را به بافت‌های تاریخی و معماری آن وارد خواهد نمود.

وی با بیان اینکه حل این معضل از وظایف شورا و شهرداری نیست مسئول اصلی رسیدگی کننده به آن را میراث فرهنگی عنوان نمود و اظهار داشت: متاسفانه سال‌هاست که در این خصوص با میراث فرهنگی صحبت شده و هنوز به نتیجه نرسیده‌ایم که از آن جمله می‌توان به طرحی جهت بازسازی و نوسازی منطقه عودلاجان و ایجاد یک منطقه مسکونی با شرایط معماری اسلامی خاص اشاره نمود، اما اینکه چه کسی آن را به انجام خواهد رساند مهم است که تاکنون مشخص نشده است.

سرنوشت بافت‌های فرسوده تاریخی در هاله‌ای از ابهام

رئیس شورای عالی استان‌ها عدم ورود بخش خصوصی جهت نوسازی بافت‌های فرسوده را به دلیل عدم صرفه اقتصادی آن ذکر کرد و افزود: البته باید در نظر داشت که ورود شهرداری، دولت و یا هر نهاد دیگر نیز نیازمند بودجه کلان واندوه است واین در حالی است که استفاده فرهنگی ویا عدم استفاده از آن پس از بازسازی بافت‌های فرسوده تاریخی در هاله‌ای از ابهام .

چمران مسئله دیگر را در خصوص املاک منفرد با قدمت تاریخی اما فرسوده عنوان نمود و اظهار داشت: دراین خصوص نیز مسائلی مطرح است که از آن جمله می‌توان به شکایت همسایگان مجاور این املاک اشاره کرد چرا که ساخت وساز را برای این افراد با مشکل مواجه ساخته است.

وی با تاکید براینکه تعداد املاک با ارزش تاریخی و فرهنگی منفرد که امروز در معرض خطر نابودی بسیار کم‌تر است بافت‌های فرسوده است رسیدگی و رفع معضل آن را سهل تر عنوان نمود و تصریح کرد: البته باید در نظر داشت که این مشکل تنها منحصر به تهران نیست ودر شهرهای دیگر نیز مطرح است.

این عضو شورای شهرتجربه شهر شیراز در تبدیل برخی از این بافت‌های فرسوده به اماکنی نظیر چایخانه اشاره نمود و افزود: هر چند که شیراز امروز به عنوان یک شهر ترویستی مطرح است اما با این حال این تغییر کاربری چندان با اقبال عمومی رو به رو نبوده و از مطلوبیت مورد نظر برخوردار نیست و اینجاست که می‌گوییم سرنوشت بافت های فرسوده پس از نوسازی نیز با ابهاماتی توام است.

عدم رسیدگی به بافت‌های فرسوده این امکان با ارزش را به مکانی متروکه جهت تجمع اوباش و معتادین تبدیل خواهد کرد.

چمران با بیان اینکه عدم رسیدیگی به بافت‌های تاریخی فرسوده این اماکن با ارزش را به مکانی متروکه ومحل جهت تجمع اوباش ومعتادان تبدیل خواهد کرد اظهار داشت: به عنوان مثال منزل کودکی ما اکنون پس از بازسازی‌های صورت پذیرفته به شکل خانه موزه درآمده اما به دلیل قرار گیری این مکان در بافت فرسوده و مخروبه بودن املاک مجاور، شهرداری ناگزیر به دیوار چینی در اطراف آن شده است تا از ورود افراد معتاد جلوگیری شود ودر واقع این فضا قابل استفاده نیست.

 وی در پایان با عنوان اینکه تدوین برنامه مدون در خصوص حل این معضل از وظایف شورا و شهرداری نیست و در گرو اختیارات میراث فرهنگی تاکید کرد: البته باید در نظر داشت که بودجه میراث هم پاسخگو نوسازی و بازسازی دو مورد از این بافت‌های فرسوده نیز نخواهد بود.